HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Bu gün kızımın doğum günü… 14 yaşını dolduruyor… Yıllar önce onu, cennet kokusuyla ilk kucağıma aldığım an neler hissettimse, şu ankilerden de hiçbir fark yok. O büyüdükçe ona olan sevgim de büyüdü. Hiç eskimeyen, gün geçtikçe daha da güçlenen bir sevgi bu.

Bağımlılık gibi bir şey…

İnsan evladına müptela oluyor…

Zaman zaman onu uyurken seyrediyorum. Öyle masum ve savunmasız ki. Bakarken içimin titrediğini hissediyorum. Allah’tan tek dileğim ona bir zarar gelmemesi…

Benim kız tam ergenlik burhanlarında olduğu için çok zıtlaşıyoruz. Accaip fevri ve benim çok sabrımı zorluyor. Onu ÇOK sevmeme rağmen, bazen bacaklarından tutup balkondan (bu arada biz 14. katta oturuyoruz) aşağı sallandırmak istiyorum. Ya da var gücümle çamaşır gibi çitilemek.

Hani derler ya 5 karış dili var diye, yok yok bunun 55 karış dili var. Sırf çene, motor gibi mübarek. Geçen alışverişe gittik. Yolda dar dar darrrr, sürekli şikayet ediyor. Ben susmaya ancak 1,5 – 2 saat kadar dayanabildim ve en sonunda ‘ne kadar çok söylendiğinin ve şikayet ettiğinin farkında mısın?’ dedim. Böyle anlarda da ağzını zamklamak geliyor içimden. Taştığım zaman ‘Tamam sus artık, anne deme bana’ diyorum, ‘teyze bakar mısınız?’ diye devam ediyor…

İnanın benim kız ayrı bir yazı konusu olur. Hatta yazı dizisi olur…

Her ne olursa olsun, her ne yaparsa yapsın benim kızıma olan sevgim (her anne gibi) asla azalmaz, tükenmez ve kirlenmez. Elbet bu ergenlik krizleri de (inşallah) bitecek ve o da kimliğini oturtacak. Tüm ana babalar, ne kadar iyi olursa olsun, bir ergen çocuğu için hep gıcıktır. Kızımın her ne kadar tüm arkadaşları beni çok sevip, bana hayran olsalar da, ben şu an kızım için çok meraklı ve iğrenç bir anneyim

Güzel kızım doğum günün kutlu olsun.

Sahip olduğum en güzel ve en değerli hazinemsin…

Seni çok SEVİYORUM…

Kızımın doğum günü bu yıl bayrama denk geldi. Kızım babaannesi ile konuştuğunda söylemiş. Babasının kızının doğum günü olduğundan haberi bile yoktu. Ne acı değil mi? Adam zaten dünyadan bir haber, bundan nasıl haberdar olsun ki.

Sonradan baba bana sms yazdı ve “………’in (kızımızın) yeni numarasını bana yollar mısın?” demişti. Kızım telefon numarasını babasına vermek istemiyordu. Sonra ben kızımı karşıma aldım konuştum. Babasının numarasını verdim ve istiyorsa ona yazmasını söyledim. Dün de baba bana tekrar mesaj yazdı:

”Bir sese bir nefese o kadar çok ihtiyacım var ki. Demek ki yalnızlık buymuş. Sağ ol kızım beni aradı.”

22 Aralık 2006 / 20: 06

Bu mesajı alınca ne hissetmeliydim bilmiyorum… ???

‘Ohhh müstahak sana, beter ol !!!’ demem gerekirken, yüreğimde yine bir acıma hissi belirdi…

Sevgi Yılmaz

About these ads

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

Diğer 81 takipçiye katılın

%d blogcu bunu beğendi: